ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ಇದು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವ. ಗಂಡಸನ್ನು ನಂಬಿ ಮೋಸ ಹೋದ ಅನುಭವ. ಈ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಮೋಸವಾದರೂ ಆ ರುಚಿಯುಳ್ಳ ಕ್ಷಣಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೂರವಾಗಿಲ್ಲ. ಏಕೋ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರೆ ನೋವು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದೋ ಏನೋ ಅಂತ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಹಂಚಿಕೊಂಡರೆ ನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ ಅಂತೆ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿದೆ ಅಲ್ಲವೇ?

ನನಗೆ ಕೈಕೊಟ್ಟವನ ಹೆಸರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಥೆಯ ನಿರೂಪಣೆಗೆ ಸುಲಭವಾಗುವಂತೆ ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ವಿನೋದ ಅಂತ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ವಿನೋದ ಶುದ್ಧ ಕನ್ನಡ ಹೆಸರು. ಏನಿಲ್ಲವೆಂದರೂ ಅದಾದರೂ ಕನ್ನಡವಾಗಿರಲಿ.

ಅವನು ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ. ಒಂದು ದಿನ ನಾನು ತರಕಾರಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಮಾರ್ಕೆಟ್‌ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ತರಕಾರಿ ತೊಗೊಂಡು ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಏರಬೇಕಾದರೆ ತರಕಾರಿ ಬ್ಯಾಗ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರೆತು ಕೆಳಗೆ ಉಳಿಯಿತು. ಇನ್ನೇನು ಆಟೋ ಹೊರಡಬೇಕು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರೀ ರೀ ಅಂತ ಶಬ್ದ ಎಲ್ಲೋ ಕೇಳಿದ ಹಾಗಾಯಿತು.

ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಒಬ್ಬ ಸುಂದರ ಪುರುಷ ನನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ನನ್ನನ್ನು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದ. ಕೂಡಲೇ ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ಆಟೋ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ಬ್ಯಾಗ್ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಅವನಿಗೆ ಬಿಸಾಕಿ ಆಟೋ ಹತ್ತಿದೆ.

ಏನನ್ನಿಸಿತೋ ಏನೋ ಆಟೋ ನಿಲ್ಲಿಸಿ

ನಾನು: ನೀವೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೀರ?

ಅವನು: ಒಂಟಿಕೊಪ್ಪಲ್

ನಾನು: ಅಯ್ಯೋ ನಾನೂ ಆ ಕಡೆಗೆ ಅಂದರೆ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮೀಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ. ಬನ್ನಿ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಡ್ರಾಪ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ

ಅವನು: ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಬಸ್ ಇನ್ನೇನು ಬರುತ್ತೆ

ನಾನು: ಬಸ್ ಯಾವಾಗ ಬರುತ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಇದೆ

ಅವನು: ನಿಮಗೆ ತೊಂದರೆ…

ನಾನು: ಇದರಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆ ಏನು ಬಂತು, ಬನ್ನಿ

ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಲ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟ ಪಡದೆ ಅವನು ಬಂದು ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ. ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತ. ಅವನ ಈ ಗುಣ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಯ್ತು. ಹುಡುಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತ ಮೈಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಗಂಡಸರನ್ನು ಕಂಪೇರ್ ಮಾಡಿದರೆ ಇವನು ಮೇಲು ಅನ್ನಿಸಿತು.

ಆಟೋ ಹೋಗುತ್ತಿರ ಬೇಕಾದರೆ ಉಭಯ ಕುಶಲೋಪರಿ ನಡೆದು ನನಗೆ ತಿಳಿದ ವಿಷಯ ಇಷ್ಟು. ಅವನ ಊರು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿ. ಮೈಸೂರಿನ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ. ಮನೆ ಇರೋದು ಹಿನ್ ಕಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ. ಒಂಟಿಕೊಪ್ಪಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ. ನಂತರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಾದ ಒಬ್ಬ ಅಮ್ಮ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ತ್ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಂಬಳ ಬರುತ್ತಾ ಇದೆ. ಮದುವೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಆಗುವ ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅಮ್ಮ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.

ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ಪುರದ್ರೂಪಿ ತರ ಕಂಡ. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೇಳದೇ ಇದ್ದರೆ ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಯೋಚನೆ ಅರ್ಥವಾಗೋಲ್ಲ. ನನಗೆ ವಯಸ್ಸು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು. ಮದುವೆಯಾಗಲೇ ಬೇಕಾದ ವಯಸ್ಸಾಗದೇ ಇದ್ದರೂ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಕಾಳಜಿಯ ವಯಸ್ಸು. ಗಂಡಸರನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆ ಒಂದು ತರಹದ ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿನ ತುಮುಲ. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಮುಂದೆ ನನ್ನದು ಎಂಬ ರೋಮಾಂಚನದ ಯೋಚನೆ. ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿ ಎಂದೊಡನೆ ದೇಹವೆಲ್ಲ ಗಟ್ಟಿಯಾದಂತಹ, ದೇಹದ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಅನುಭವ.

ಮೊದಮೊದಲು ಸೆಕ್ಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ನಂತರ ವಿಷಯ ತಿಳಿದಾಗ ದೇಹ ಗಟ್ಟಿಯಾಗುವುದು, ತುಲ್ಲು ಜಿನುಗುವುದು, ಲಿಂಗ ಅದರ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಅನುಭವಗಳು ತಿಳಿಯಾಗುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮದುವೆಗಿಂತ ಸೆಕ್ಸ್ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಗಮನ ಹೆಚ್ಚು ಹರಿದು ಗಂಡಿನ ಮುಖ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅವನ ಪ್ಯಾಂಟ್‌ನ ಕಡೆ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲು ಶುರುವಾಯಿತು. ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರವೇ ಕುಳಿತ ವಿನೋದನ ಪ್ಯಾಂಟ್‌ನ ಕಡೆ ನನ್ನ ಗಮನ ಹೋಗಿದ್ದು ನನ್ನ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ನನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನ ತಪ್ಪು.

ನಾನು ಅವನ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಕಡೆ ನೋಡೋದು ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ ಮುದುಡಿಕೊಂಡು ಕೂತ ವಿನೋದ. ಒಳ್ಳೆ ಬಟ್ಟೆ ಉಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಆಗದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವಂತಹ ಡ್ರೆಸ್. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ ಕೆಲಸಗಾರ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಉಡುವಂತಾದ್ದು. ಡ್ರೆಸ್ ಸೆನ್ಸ್ ಅಂತೂ ಸುತರಾಂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯುವ ಕತ್ತೆ ಕೂಡ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುವ ವಯಸ್ಸಾದ ನನಗೆ ಇವನು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ತರ ಕಂಡ. ಸಿಕ್ಸ್ ಪ್ಯಾಕ್ ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದರೂ ದೃಢ ದೇಹ. ಸುಮಾರು ಐದು ಅಡಿ ಒಂಬತ್ತು ಅಂಗುಲದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನೋಡುವಂತಹ ರೂಪ.

ನಾನು ಇಷ್ಟು ಗಮನ ಹರಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಒಂಟಿಕೊಪ್ಪಲ್ ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಬಿಟ್ಟಿಗೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳದೆ ಮನಃಪೂರ್ವಕ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿ ವಿನೋದ ಇಳಿದಾಗ ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆಯಲು ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಮರೆತರೂ ತನ್ನ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಕೊಟ್ಟು ಕಾಲ್ ಮಾಡಲು ಮರೆಯಬಾರದು ಅಂತ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಕೂಡ ಇಸುಕೊಂಡ.

ಒಂದು ವಾರ ಕಳೆದರೂ ನನಗೆ ಅವನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿನೋದ ನನಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಉಭಯ ಕುಶಲೋಪರಿ ವಿಚಾರಿಸಿದ. ಹಾಗೆ ಒಂದೆರಡು ಸಲ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಮೀಟ್ ಮಾಡುವ ಪ್ರೋಗ್ರಾಂ ಕೂಡಾ ಫಿಕ್ಸ್ ಆಯಿತು. ಮೊದಲು ಹೋಟಲಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಪಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ, ಕೊನೆಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಟಾಕೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ವೃದ್ಧಿಯಾಗ ತೊಡಗಿತು.

ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಕೈಗೆ ಕೈ ಮಿಲಾಯಿಸಿತು. ನಂತರ ಕೈ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹೋಯಿತು. ಒಂದೆರಡು ಸಲ ಭುಜದಿಂದ ಇಳಿದು ಮೊಲೆಗೂ ತಾಕಿತು… ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಒಳಗಿನ ತಾಪ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು