ನಮಸ್ತೆ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್, ಇದು ನಿಜವಾದ ಘಟನೆ. ನನ್ನ ಹೆಸರು ರಮೇಶ. ನನ್ನ ವಯಸ್ಸು 26. ಆಂಟಿಯ ಹೆಸರು ಲಕ್ಷ್ಮಿ. ಅವರ ವಯಸ್ಸು 38. ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರು. ಹಾಗೆಯೇ ಎತ್ತರವೂ ಸುಮಾರು 5 ಅಡಿ ಇದ್ದರು. ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಘಟ್ಟಿ ಫಿಗರ್. ನಾನು ಅವರನ್ನು ತುಂಬಾ ಸಲ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಯಾವಾಗಲೂ ನೈಟಿಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು.

ಒಂದು ದಿನ ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್‌ನ ಮದುವೆ ಇತ್ತು. ನಾನು ಮದುವೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆಂಟಿಯನ್ನೂ ಮದುವೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆ. ಮದುವೆಗಂಡನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸಿ ಬಂದು ಒಂದು ಕಡೆ ಕೂತುಕೊಂಡೆ. ಅವಾಗ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ ಬಂದು,

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನೀವು ಇಲ್ಲಿ?

ರಮೇಶ: ಮದುವೆಗಂಡು ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ ಅಂತ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಓಹ್ ಹೌದಾ? ನನಗೆ ಅವರ ಅಮ್ಮ ಫ್ರೆಂಡ್. ಸರಿ, ತಿಂಡಿ ಆಯ್ತಾ?

ರಮೇಶ: ಆಯ್ತು.

ಆಂಟಿ ಅವತ್ತು ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಸೆಕ್ಸಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂದುಕೊಂಡೆ – ಆಂಟಿ ತುಂಬಾ ಊದ್ದ ಇದ್ದರೆ ಸೂಪರ್ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ ಅಂತ. ಅವಾಗ ಅವರ ಫ್ರೆಂಡ್ ಕರೆದರು. ಆಂಟಿ ಹೊರಟುಹೋದರು. ನನಗೆ ಅವಾಗ ಅನಿಸಿತು – ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಆಂಟಿಯ ನಂಬರ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತ.

ನಾನು ತುಂಬಾ ಸಲ ಆಂಟಿ ಹತ್ತಿರ ಹೋದೆ. ಆಂಟಿ ನೋಡಿ ಸುಮ್ಮನೆ ನಗುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂಬರ್ ಕೇಳೋಕೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರು ಅಡ್ಡ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೊನೆಗೆ ಆಂಟಿ ಒಬ್ಬರೇ ಇದ್ದಾಗ ನಾನು ಇದೇ ಒಳ್ಳೆ ಸಮಯ ಅಂತ ಹೋದೆ. ಹೋಗಿ ನಂಬರ್ ಕೇಳೋಕೆ ನಡುಕ ಶುರುವಾಯಿತು. ಏನಂದ್ರೆ ಏನಂತಾರೋ ಅಂತ ಭಯ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಳಮಳ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಕೂತ್ಕೊಳ್ಳಿ.

ನಾನು ಕೂತುಕೊಂಡೆ. ಹಾಗೆ ನನ್ನ ಫೋನ್ ತೆಗೆದು ಫೇಸ್‌ಬುಕ್ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆ ಐಡಿಯಾ ಬಂತು.

ರಮೇಶ: ಆಂಟಿ, ನೀವು ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದೀರಾ?

ಆಂಟಿ ಮೊದಲು ಏನೂ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಮತ್ತೆ,

ರಮೇಶ: ಆಂಟಿ…

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಏನು?

ರಮೇಶ: ನಿಮ್ಮ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಕೊಡ್ತೀರಾ?

ಆಂಟಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ನೋಡಿ,

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಯಾಕೆ?

ರಮೇಶ: ಏನಿಲ್ಲ, ಸುಮ್ಮನೆ ಕೇಳಿದೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಇಲ್ಲಪ್ಪ, ನನ್ನ ಗಂಡ ಮೊದಲೇ ಸರಿಲ್ಲ.

ರಮೇಶ: ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಬೇಜಾರ್ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಡಿ. ಬಿಡಿ ಆಂಟಿ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಬೇಜಾರೇನಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹನುಮನ್ ಪಡುತ್ತಾರೆ.

ರಮೇಶ: ಓಹ್ ಹಾಗಾ? ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಾರಿ ಆಂಟಿ.

ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಆಮೇಲೆ ಹೊರಗೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟೆ. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂದುಕೊಂಡೆ – ಈ ಆಂಟಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಇನ್ನು ಕೊಡು ಅಂದ್ರೆ ಕೊಡಬಹುದೇ? ಇಲ್ಲ ಬಿಡು, ವೇಸ್ಟ್ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೆ.

ಮದುವೆ ಮುಗಿಯಿತು. ನಾನು ಹೊರಗೆ ಬಂದೆ. ಆಂಟಿಯೂ ಅಲ್ಲೇ ಯಾರ ಜೊತೆಯೋ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ,

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಓಹ್ ಹೊರಟೇಬಿಟ್ರಾ?

ರಮೇಶ: ಹೂ ಆಂಟಿ, ಇನ್ನೇನು ಮದುವೆ ಮುಗೀತಲ್ವಾ. ಹೋಗ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಸ್ವಲ್ಪ ಇರಿ, ನಾನು ಬ್ಯಾಗ್ ತಗೊಂಡು ಬರ್ತೀನಿ.

ರಮೇಶ: ಆಯ್ತು ಆಂಟಿ, ನಾನು ಇಲ್ಲೇ ಇರ್ತೀನಿ. ಬೇಗ ಬನ್ನಿ.

ಆಂಟಿ ಬ್ಯಾಗ್ ತಗೊಂಡು ಬಂದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪ್‌ಗೆ ಹೋದೆವು.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಯಾಕೆ ಬೇಜಾರ್ ಆಯ್ತಾ?

ರಮೇಶ: ಏನಿಲ್ಲ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನೀವು ನಂಬರ್ ಕೇಳಿದ್ರಿ, ನಾನು ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ.

ರಮೇಶ: ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ, ಬಿಡಿ.

ಆಮೇಲೆ ಆಂಟಿಯೇ ಕೇಳಿದರು,

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನಿಮ್ಮ ನಂಬರ್ ಕೊಡಿ. ಮನೇಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ನಾನೇ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಆಯ್ತಾ?

ನಾನು ನನ್ನ ನಂಬರ್ ಕೊಟ್ಟೆ. ಸರಿ ಅಂತ ಇಬ್ಬರೂ ಮನೆಗೆ ಬಂದೆವು.

ಒಂದು ದಿನ ಆಯ್ತು, ಎರಡು ದಿನ ಆಯ್ತು. ಆಂಟಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಹೊಸ ನಂಬರ್ ಬಂದ್ರೆ ಅವರೇ ಅಂತ ಆಶಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಫೋನ್ ಬಂತು.

ರಮೇಶ: ಹಲೋ, ಯಾರು?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನೀವು ಯಾರು?

ರಮೇಶ: ನಂಗೆ ಮೊದಲೇ ತಿಕ ಹೂರಿದು ಊರ ಬಾಗಿಲ್ ಆಗಿತ್ತು ರೀ. ನೀವು ಕಾಲ್ ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟು ನೀವು ಯಾರು ಅಂತ ಕೇಳ್ತಿದ್ದೀರಲ್ಲ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನೀವು ರಮೇಶ ತಾನೇ?

ರಮೇಶ: ಹೌದು.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನಾನು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ರಮೇಶ: ಓಹ್ ನೀವಾ ಆಂಟಿ! ನಾನು ಯಾರೋ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡೆ. ಬೇಜಾರ್ ಆಗ್ಬೇಡಿ.

ತಿಂಡಿ ಆಯ್ತಾ, ಕಾಫಿ ಆಯ್ತಾ ಅಂತ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಸಡನ್‌ಗೆ ಕಾಲ್ ಕಟ್ ಆಯಿತು. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ಆಂಟಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದರು.

ರಮೇಶ: ಹಲೋ, ಹೇಳಿ ಆಂಟಿ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಏನಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಯಜಮಾನರು ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರು.

ರಮೇಶ: ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೇನ್ ಸಮಾಚಾರ ಆಂಟಿ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಏನಿಲ್ಲಪ್ಪ, ನೀವೇ ಹೇಳಿ.

ರಮೇಶ: ಏನಕ್ಕೆ ಆಂಟಿ, ನಿಮ್ಮ ಯಜಮಾನರು ಕಂಡ್ರೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಎದುರುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಡೌಟ್ ಅದಕ್ಕೆ.

ರಮೇಶ: ಓಹ್ ಹೌದಾ ಆಂಟಿ, ಅವಾಗ ನಿಮಗೆ ಬೇಜಾರ್ ಅನಿಸಲ್ವಾ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಅನಿಸುತ್ತೆ. ಏನು ಮಾಡೋಕಾಗುತ್ತೆ? ನನ್ನ ಹಣೆಬರಹ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನೆ ಇರುತ್ತೇನೆ.

ರಮೇಶ: ಯಾಕೆ ಅಂಗೆ ಆಡುತ್ತಾರೆ? ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚೆಯೂ ಇದೇ ರೀತಿ ಇದ್ದರಾ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮದುವೆ ಆದಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು ಇವರು ಇಂತವರು ಅಂತ. ಇವರು ಮಾಡಿರೋ ಕೆಲಸ ಒಂದಲ್ಲ ಎರಡಲ್ಲ. ಸಾಕಪ್ಪ ಸಾಕು. ಇಂತಹ ಗಂಡ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಬೇಡ. ಕುಂತ್ರೆ ತಪ್ಪು, ನಿಂತ್ರೆ ತಪ್ಪು ಅಂತಾರೆ.

ರಮೇಶ: ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ, ಇವತ್ತಲ್ಲ ನಾಳೆ ಸರಿ ಹೋಗ್ತಾರೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಹೂ, ಅದೇ ನನ್ನ ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಅವರು ಸರಿಹೋಗೋದು.

ರಮೇಶ: ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡಿ, ಯಾಕೆ ಹಗ್ಗ ಹೇಳ್ತೀರಿ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಅಯ್ಯೋ ಸುಮ್ಮನೆ ಇರಿ. ನಿಮಗೇನು ನನ್ನ ಪಾಡು ಗೊತ್ತಾ? ಎಷ್ಟೋ ರಾತ್ರಿ ಇಂಸೆ ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಯಾವ ಸುಖ ಕಂಡಿದ್ದೇನಿ ಇಂತಹ ಕಟುಕನನ್ನ ಕಟ್ಕೊಂಡು?

ರಮೇಶ: ನೀವು ನೋಡಲು ಅಷ್ಟೊಂದು ಚೆನ್ನಾಗೇ ಇದ್ದೀರಾ. ಮತ್ತೆ ಇನ್ನು ಯಾವ ತರದ ಹೆಣ್ಣು ಬೇಕಂತೆ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಬೇರೆ ಯಾವಳಾದರೂ ಹಾಗಿದ್ರೆ ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಓಡೋಗ್ತಿದ್ದಳು ಅಷ್ಟೇ. ನನ್ನ ಆಗಿರೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಇದ್ದೇನೆ ಗೊತ್ತಾ? ಒಂದೊಂದು ಸಲ ಹೇಗೆ ಆಡುತ್ತಾರೆ ಗೊತ್ತಾ? ಕುಡಿದು ಬಂದು ನಿಮ್ಮತ್ರ ಹೇಳ್ಕೋಬಾರದು ಆದರೂ ಹೇಳ್ತೀನಿ. ರಾತ್ರಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಲಗೋಲ್ಲ. ಅವರು ಕೇಳಿ ಕೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಒಡೀತಾರೆ ಗೊತ್ತಾ?

ರಮೇಶ: ಏನು ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಹೊಡೀತಾರಾ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಅದೇ, ಅವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಲಗಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟ ಬಂದಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ರಮೇಶ: ಅದು ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಅಂದಮೇಲೆ ಮಾಮೂಲಿ ಅಲ್ವ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಮಾಮೂಲಿ ಆದ್ರೆ ಕುಡಿದ ಮತ್ತಲ್ಲಿ ಎಂಗೆ ಬೇಕೋ ಹಂಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಚ್ಚಿ ಕಚ್ಚಿ ಗಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ರಮೇಶ: ಓಹ್, ಅದು ಒಂದ್ರಲ್ಲೇ ನಿಮಗೆ ಸುಖ ಅಂತ ಸಿಗೋದು ಅಲ್ವ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸುಖ ಏನು ಬಂತು? ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಅದನ್ನ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡೋಲ್ಲ.

ರಮೇಶ: ಯಾಕೆ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಸರಿಯಾಗಿ ಒಂದು ನಿಮಿಷವೂ ಮಾಡೋಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅಸೆ ಶುರು ಆಗೋಕೆ ಮುಂಚೆನೇ ಅವರದು ಮುಗಿಸಿರುತ್ತಾರೆ.

ರಮೇಶ: ಆಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಕತೆ ಹೇಗೆ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನಾನು ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಲ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಇದ್ಹೇಳ್ರಿ, ಎದ್ದೇಳ್ರಿ ಹುಹು… ಎದ್ದೇಳೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನೇನು ಮಾಡೋಕಾಗುತ್ತೆ? ಸುಮ್ಮನೆ ಮಲ್ಕೊಂಡು ಒಂದೊಂದು ಸಲ ಒದ್ದೇನು ತಿಂದಿದ್ದೇನೆ ಗೊತ್ತಾ?

ರಮೇಶ: ನಿಮಗೂ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಟೈಮ್ ಬರುತ್ತೆ ಬಿಡಿ ಆಂಟಿ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಹೂ, ನೋಡೋಣ ಯಾವಾಗ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತ. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಆಯ್ತು. ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೆ? ಅದೃಷ್ಟ ಹೇಳಿ.

ರಮೇಶ: ಯಾವಾಗಲೂ ಬೇಜಾರಾಗಿ ಅನ್ಕೋಬೇಡಿ ಆಂಟಿ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಅಲ್ಲಾ, ನನಗೂ ಅಸೆ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಇರೋದಿಲ್ಲವಾ? ಒಂದು ಚೂರು ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಲಾ? ಅಸೆ ಪಟ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಹೋದ್ರೆ ದೂರ ತಳ್ಳೋದು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಗೊತ್ತಾ? ಅಯ್ಯೋ, ನಾನ್ನೋಡಿ ಬರಿ ನನ್ನ ವಿಷಯವೇ ಹೇಳಿ. ನಿಮಗೆ ಬೇಜಾರ್ ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ ಅಲ್ವ?

ರಮೇಶ: ಇಲ್ಲ ಆಂಟಿ. ನೀವು ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದೀರಾ ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡಿ. ಅವರು ಮಾಡಿರೋದು ಇನ್ನೂ ತುಂಬಾ ಇದೆ. ಅವೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ಬಿಟ್ರೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗೇ ಹಸಯ್ಯ ಆಗುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ನಾನು ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳ್ತೀನಿ ನಿಮಗೆ.

ರಮೇಶ: ಹೇಳಿ ಆಂಟಿ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನೀವು ಫೋನ್ ಮಾಡೋಕೆ ಹೋಗ್ಬೇಡಿ. ನಾನೇ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಆಯ್ತಾ? ಫ್ರೀ ಆದಮೇಲೆ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ.

ರಮೇಶ: ಆಯ್ತು ಆಂಟಿ.

ಹೀಗೆ ನಾನು ಆಂಟಿಯ ಜೊತೆ ದಿನ ತುಂಬಾ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಒಂದು ದಿನವೂ ಆಂಟಿ ಫೋನ್ ಮಾಡದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತುಂಬಾ ಕ್ಲೋಸ್ ಆದೆವು. ಅವರು ಏನೇ ವಿಷಯ ಇದ್ರೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಒಂದು ದಿನ ಹೀಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದರು.

ರಮೇಶ: ಹೇಳಿ, ಏನು? ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿದ್ದೀರಾ? ಏನು ಸಮಾಚಾರ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಏನಿಲ್ಲ, ಹಾ ಖುಷಿಗೆ ನೀನೇ ಕಾರಣ.

ರಮೇಶ: ಅಂತದ್ದು? ನಾನೇನು ಮಾಡಿದ್ದೆ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡೋದೇ ಒಂದು ಖುಷಿ ಅಷ್ಟೇ.

ರಮೇಶ: ನನ್ನೆಲ್ಲೋ ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಫುಲ್ ಜೋರಿತ್ತೀನೋ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಅಯ್ಯೋ ಅದು ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತೆ. ಬರಿ ಅವರ ತೀರಿಸಿಕೊಂಡು ಮಲ್ಕೊಳ್ತಾರೆ. ನನ್ನ ಅಸೆ ಯಾವತ್ತೂ ತೀರಿಸಿಲ್ಲ. ನೀನು ಯಾವತ್ತಾದ್ರೂ ಹಾಗೆ ತೀರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ?

ರಮೇಶ: ಹೂ, ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಲ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಓಹ್ ಹೌದಾ? ಪರವಾಗಿಲ್ಲವೆ. ಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ?

ರಮೇಶ: ನಮ್ಮೋರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇದ್ದಳು ಅವಳಿಗೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಗಂಡನ್ನ ಬಿಟ್ರೆ ಬೇರೆ ಯಾರ ಜೊತೆಯೂ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ವಾ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಇಲ್ಲಪ್ಪ, ಹಾಗೆ ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಅಸೆ ಏನೋ ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಟ್ರೈ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಆಗಿಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾದ್ರೆ ನನ್ನ ಕೊಂದೇ ಬಿಡ್ತಾರೆ.

ರಮೇಶ: ಗೊತ್ತಾಗದ ಹಾಗೆ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಕು.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಅದೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ಸದ್ಯ ಇಲ್ಲ. ಸುಮ್ಮನೆ ಇದ್ದೇನೆ.

ರಮೇಶ: ನೀವು ಸುಮ್ಮನೆ ಇದ್ರೆ ಸುಮ್ಮನೇ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡಬೇಕು. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ನಂಬರ್ ಕೇಳಿದ್ದು ಇದಕ್ಕೇ ಗೊತ್ತಾ? ನೀವು ಆಸ್ಟ್ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀರಾ ಅಂತ. ನನಗೊಂದು ಸಲ ಕೊಡ್ತೀರಾ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಹೇಯ್, ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಸು ಎಷ್ಟು?

ರಮೇಶ: 26-27 ಇರಬಹುದು. ಯಾಕೆ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನನ್ನ ವಯಸ್ಸು ಎಷ್ಟು ಗೊತ್ತಾ?

ರಮೇಶ: ಎಷ್ಟು?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: 37 ವರ್ಷ ಗೊತ್ತಾ? ಸರಿ, ಅಂತದ್ದು ಏನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕಂಡೆ?

ರಮೇಶ: ನೀವು ನನ್ನ ಮನಸಿಗೆ ಇಷ್ಟ ಆದ್ರಿ. ಅವೆಲ್ಲ ಬಿಡಿಸಿ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳೋಕಾಗಲ್ಲ ಆಯ್ತಾ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನೀನು ಅಂದ್ರೆ ನಂಗೂ ಇಷ್ಟನೇ ಕಣೋ.

ರಮೇಶ: ಮತ್ತೆ ಇಷ್ಟ ಅಂತೀರಾ? ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಕೇಳಿದ್ರೆ ಅದು ಹೇಗೆ ಇದು ಎಂಗೆ ಅಂತೀರಿ. ನಿಮಗೂ ಇಷ್ಟ ಇದ್ರೆ ಕೊಡಿ, ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಬಿಡಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯ ಏನಿಲ್ಲ ಆಯ್ತಾ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನಂಗೂ ಇಷ್ಟನೇ ಕಣೋ. ನೀನು ನನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯ ಅಷ್ಟೇ.

ರಮೇಶ: ಸರಿ, ಭಯ ಪಡಬೇಡಿ ಆಯ್ತಾ. ನಾನಿದ್ದೇನೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನನಗೆ ಎರಡು ದಿನ ಟೈಮ್ ಬೇಕು.

ರಮೇಶ: ಸರಿ.

ಆಯ್ತು ಅಂತ ಹೇಳಿ ಫೋನ್ ಇಟ್ಟರು. ಅವರು ಕೊಡ್ತೀನಿ ಅಂದಾಗ ನನಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಸಂತೋಷ ಆಯ್ತು. ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ, ಹೇಳಲಾಗದಷ್ಟು ಖುಷಿ. ಆದರೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೊರಗು ಇತ್ತು – ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗೋದು ಅಂತ? ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಗೊತ್ತಾದ್ರೆ ಏನು ಮಾಡೋದು? ಆಮೇಲೆ ಅವರ ಗಂಡ ಬೇರೆ ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಅಂತ… ಏನೇನೋ ಯೋಚನೆಗಳು. ಆದರೂ ಏನಾಗುತ್ತದೋ ಆಗಲಿ, ಭಯ ಬೇಡ ಅಂತ ನಾನೇ ನನಗೆ ಧೈರ್ಯ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ.

ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ 2 ದಿನ ಆಗೇ ಹೋಯಿತು. ಅವತ್ತು ಸಂಜೆ ಸುಮಾರು 4 ಗಂಟೆಗೆ ಆಂಟಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರು.

ರಮೇಶ: ಹಲೋ, ಹೇಳಿ ಆಂಟಿ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಏನು ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ?

ರಮೇಶ: ಇಲ್ಲೇ ಒರಗಡೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಏನು ಹೇಳಿ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ನಾಳೆ ಫ್ರೀ ಇದ್ದೀಯಾ?

ರಮೇಶ: ಹೂ, ಹೇಳಿ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಏನಿಲ್ಲ, ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 9:30ಕ್ಕೆ 4ನೇ ಕ್ರಾಸ್‌ಗೆ ಬಂದು ಫೋನ್ ಮಾಡು.

ರಮೇಶ: ಅಲ್ಲಿ ಏನಕ್ಕೆ ಆಂಟಿ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಫ್ರೆಂಡ್ ಇದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ ಆಯ್ತಾ? ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಬೇಡ.

ರಮೇಶ: ಆಂಟಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅಂತ ರಾಗ ಏಳದೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಅಲ್ಲಿ ಏನೂ ತೊಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲ. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದವರ ಭಯ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಫ್ರೆಂಡ್‌ಗೆ ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಅವಳು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 9ಕ್ಕೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾಳೆ. ಹೋಗ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ಮನೆ ಕೀ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗ್ತಾಳೆ. ಅವಳಿಗೆ ಇಂಗೆ ಅಂತ ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿದ್ದೇನಿ. ಅವಳು ಆಯಿತು. ನೀನು ಕಿಶಿಯಾಗಿರು ಅಂತ ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ.

ರಮೇಶ: ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನೂ ಇಲ್ವಾ?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಇದೆ. ಅವಳ ಗಂಡ ತೀರ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಪ, ಅವಳಿಗೂ ಕಷ್ಟ ಏನು ಅಂತ ಗೊತ್ತು. ಸರಿ ಭಾ.

ಹೇಳಿ ಫೋನ್ ಇಟ್ಟರು. ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಅವತ್ತೆಲ್ಲಾ ರಾತ್ರಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿಯ ಧ್ಯಾನ. ಎಂಗೆ ಎಂಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಬರೀ ಅದೇ ಚಿಂತೆ. ಆಮೇಲೆ ಅನಿಸಿತು – ಆಂಟಿ ಹೈಟ್, ಬಾಡಿ ಮೇಂಟೇನ್ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಒಳ್ಳೆ ಘಟ್ಟಿ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನ ಜೇಗ್ಗಿಸೋಕೆ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಾ ಅಂತ ಡೌಟ್ ಇತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಬಂತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ನನ್ನದು ಏನೂ ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆ ಸರಿಯಾಗೇ ಇದೆ – 6 ಇಂಚು, ತುಂಬಾ ದಪ್ಪ. ಈಸ್ಟ್ ಇದ್ರೆ ಸಾಕು, ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಬಗ್ಗಿಸಬಹುದು ಅಂತ ಮಲಗಿಕೊಂಡೆ.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ 7:30 ಆಗಿತ್ತು. ಬೇಗ ಎದ್ದು ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ರೆಡಿ ಆದೆ. 9:30 ಯಾವಾಗ ಆಗುತ್ತದೋ ಅಂತ ವೇಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೊನೆಗೆ ಆಯ್ತು. ಆಂಟಿ ಕೂಡ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರು – ಬೇಗ ಭಾ ಅಂದರು. ನಾನು ಬರ್ತಿದ್ದೇನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದೆ. ಆಂಟಿ ಫೋನ್ ಇಟ್ಟರು. ನಾನು 4ನೇ ಕ್ರಾಸ್‌ಗೆ ಹೋಗಿ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ?

ರಮೇಶ: ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಂಗಡಿ ಇದೆಯಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿದ್ದೇನಿ. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಬರಬೇಕು?

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಭಾ.

ಅವಾಗ ಆಂಟಿ ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಿದರು. ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿ ಮನೆ ಒಳಗೆ ಹೋದೆ. ಆಂಟಿಯನ್ನ ನೋಡಿ ಖುಷಿ ಆಯ್ತು. ಆಂಟಿ ಫುಲ್ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದರು – ಸೀರೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂ ಮುಡ್ಡಿಕೊಂಡು ಫುಲ್ ರೆಡಿ ಆಗಿದ್ದರು. ನಾನು ಆಂಟಿಯ ಮುಖ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಏನು ಹಗ್ ನೋಡ್ತಿದ್ದೀಯಾ?

ರಮೇಶ: ಏನಿಲ್ಲ ಆಂಟಿ, ನೀವು ಇವತ್ತು ತುಂಬಾ ಮುದ್ದಾಗಿ ಕಾಣಿಸ್ತಿದ್ದೀರಾ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಓಹ್ ಸಾಕು ಸಾಕು ಹೊಗಳಿದ್ದು.

ಆಮೇಲೆ ಆಂಟಿ,

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯಾ? ಬಂದು ಇರು.

ಕಾಫಿ ಮಾಡೋಕೆ ಹೋದರು. ನಾನು ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಂಟಿ ಕಾಫಿ ತಂದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಕಾಫಿ ಕುಡಿದೆವು. ಆಮೇಲೆ ಆಂಟಿ ರೂಮ್ ಒಳಗೆ ಹೋದರು.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ರಮೇಶ, ರೂಮ್ ಒಳಗೆ ಭಾ.

ನಾನು ಹೋದೆ. ಆಂಟಿ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದರು. ನಾನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂತೆ. ಅವಾಗ ಆಂಟಿ ಒಬ್ಬರೇ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ಹೂ ಹೂ ಅಂತ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ.

ನಂಗೆ ಏನೋ ಧೈರ್ಯ ಬಂತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನು ಅವರನ್ನ ತಬ್ಬಿ ಅವರ ತುಟಿಗೆ ಕಿಸ್ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ. ಒಂದು 5 ನಿಮಿಷ ಹಾಗೆ ತುಟಿ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆಂಟಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ತುಟಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ಅವರನ್ನ ನಿದಾನಕ್ಕೆ ಮಲಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕಿಸ್ ಕೊಡುತ್ತಾ ಕತ್ತು, ಕಿವಿ, ಸೊಂಟ ಎಲ್ಲ ಅಮುಕಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿದೆ.

ಅವಾಗ ಆಂಟಿ ಮೇಲೆ ಎದ್ದು ಭುಜದ ಮೇಲಿನ ಪಿನ್ ತೆಗೆದರು. ಮತ್ತೆ ಮಲಗಿಸಿ ಜಾಕೆಟ್ ಹುಕ್ ಒಂದೊಂದೇ ಬಿಚ್ಚಿದೆ. ಅವರ ತುಂಬಿದ ಮೊಲೆಗಳು ಕೆಂಪು ಬ್ರಾ ಒಳಗಡೆ ಆಚೆ ಬರಲು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವರೇ ಬ್ರಾ ಹುಕ್ ತೆಗೆದರು. ನಾನು ಆ ಮೊಲೆಗಳನ್ನ ನೋಡಿ ನಿದಾನಕ್ಕೆ ಸವರಿ ಅದುಮಿದೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಆಆಆಅ… ಹಹಹ… ಹುಮ್ಮ್… ಆಆಆಆ… ಹುಮ್ಮ್…

ನಾನು ನನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಚ್ಚಿ ಕಾಚದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಕ್ಕ ಮಲಗಿದೆ. ಆಂಟಿ ನನ್ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ,

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಇನ್ನೂ ಟೈಮ್ ಇದೆ. ನಿದಾನಕ್ಕೆ ಮಾಡೋಣ. ಅವಸರ ಬೇಡ.

ನಾನು ಹೌದು ಅಂತ ಮೊಲೆಗಳ ಜೊತೆ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಆಡಿದೆ. ಆಂಟಿಯೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆ ಎಳೆದು ಎಳೆದು ಮುತ್ತು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಸೊಂಟ ಮೆತ್ತಗೆ ಸವರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಾಗೆ ಸೊಂಟದಿಂದ ಕೆಳಗಡೆ ಕೈ ನುಗ್ಗಿಸಿದೆ. ಆಂಟಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಕಾಚ ಅಡ್ಡ ಬಂತು. ಆಂಟಿ ಸೊಂಟ ಎತ್ತಿ ಕಾಲು ಮಡಚಿ ಕಾಚ ತೆಗೆದರು.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಲೈಟ್ ಆಫ್ ಮಾಡು.

ರಮೇಶ: ಪ್ಲೀಸ್ ಆಂಟಿ ಬೇಡ. ಬೆಡ್‌ಲೈಟ್ ಇರಲಿ ಬಿಡಿ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಪ್ಲೀಸ್, ನನಗೆ ನಾಚಿಕೆ ಆಗುತ್ತೆ. ಆಫ್ ಮಾಡು. ಆಫ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರೋಲ್ಲ.

ಆಂಟಿ ಏನೂ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಲಂಗದ ಲಾಡಿ ಲೂಸ್ ಮಾಡಿ ಅವರ ತುಲ್ಲಿಗೆ ಕೈ ಬಿಟ್ಟೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಹುಕ್ಕ್… ಹೂಮ್… ಆಆಆ… ಹಹಃ… ಹುಶ್… ಆಆಆಅ… ಅಆಸ್ಸ್ಸ್… ಆಯಾ…

ನನ್ನ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಕಿಸ್ ಕೊಟ್ರು. ಆಂಟಿಯ ತುಲ್ಲು ತುಂಬಾ ದಪ್ಪ ಇತ್ತು. ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ಸವರಿ ಒಂದು ಬೆರಳು ಒಳಗೆ ತುರುಕಿದೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಹಾಲಾಹಯಾ… ಹುಕ್ಸ್ಸ್ಸ್… ಹುಂಮ್ಮ್… ಹೇ ಹೇ ಹೂಊಉ… ಆಆಆ…

ಮುಲುಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವಾಗ ಆಂಟಿ,

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಹೇ, ಒಂದು ಸಲ ತುಣ್ಣೆ ಮುಟ್ಟಲಾ?

ನಾನು ಮುಟ್ಟಿಸಿದೆ. ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿಂತಿತು.

ರಮೇಶ: ಇನ್ನು ಮೇಲಿಂದ ಅದು ನಿಂತಿದೆ.

ಆಂಟಿ ನಿದಾನಕ್ಕೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಸವರಿ ಕಾಚದ ಒಳಗಡೆ ಕೈ ಬಿಟ್ರು.

ರಮೇಶ: ಹಾಆಆ… ಹಾಯಾ… ಹೂಊಊಉ…

ನನ್ನ ಮೈ ರೋಮಾಂಚನ ಆಗಿಹೋಯಿತು.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ಇದೇನಿದು? ತುಂಬಾ ದಪ್ಪ ಇದೆ.

ರಮೇಶ: ಹೂ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಂಟಿ: ವಾವ್, ಸಕ್ಕತಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ತುಲ್ಲಿಗೆ ನಿನ್ನ ತುಣ್ಣೆ ಸರಿಯಾದ ಜೋಡಿ.

ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಅವರೇ ನನ್ನ ಕಾಚವನ್ನೂ ತೆಗೆದರು. ನಾನು ಫುಲ್ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿದ್ದೆ. ನಾನು ಆಂಟಿ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಮೊಲೆಗಳನ್ನ ಇಸುಕಿ ಇಪ್ಪೆ ಮಾಡಿ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟೆ. ತೊಡೆಗಳಿಗೂ ಸವರಿ ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟೆ. ಆಂಟಿಯ ತುಲ್ಲು ತುಂಬಾ ಮುದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಒಳ್ಳೆ ಪೂರಿಯಾಗಿ ಊದಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಊಬ್ಬಿದ ತುಲ್ಲಿಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿದೆ.

ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಆಂಟಿ ವಿಲವಿಲ ಅಂತ ಒದ್ದಾಡಿದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ತುಲ್ಲನ್ನ ನೆಕ್ಕಿ ಒಂದು ಬೆರಳು ಹಾಕಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಕ್ಕಿದೆ. ಎಷ್ಟೋ ದಿನದ ಆಂಟಿಯ ಕಾಮ ಜ್ವಾಲೆ ತುಲ್ಲಿಂದ ಹುಕ್ಕಿ ಆಚೆ ಬಂತು.

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು……